نوشتن...این لعنتی دوست داشتنی!

ریشه و بال می خواهم...

پائولو کوییلو میگه:

"به ریشه احتیاج داریم. جایی در جهان هست که در آن به دنیا می آییم، زبانی را یاد می گیریم،کشف می کنیم اجدادمون چگونه بر مشکلات غلبه می کردند. و سرانجام لحظه ای می رسد که باید مسئولیت این مکان را به عهده بگیریم.

به بال احتیاج داریم. بال به ما افق های بی پایان خیال را نشان می دهد، ما را تا رویاهامان بالا می برد. به مکان های دوردست می راند. بال به ما اجازه می دهد ریشه های همنوعان را بشناسیم و از آنها بیاموزیم."

و یک مثل عربی هست که میگه: خجسته آن کسی که می تواند به فرزندانش بال و ریشه بدهد.

+ مونا ; ٥:٥۳ ‎ق.ظ ; ۱۳۸۸/۱٢/۳
comment نظرات ()